|
 Charles de Gaulle
Frankrijk
|
 |
 |
Zijn ervaring die hij opdeed in de eerste Wereld Oorlog in Verdun(1916) en diverse andere
plaatsen daarna brachten hem in de regering van Pétain.
Zijn tactische visie omtrent de ontwikkeling en toepassing van het pantserwapen, de tank in bewegenlijke autonome eenheden, ontmoette in eigen land weerstand doch werd van duitse kant met belangstelling gevolgd.
Na de aanval van Duitsland op Frankrijk en de daaropvolgende capitulatie voegde hij zich
aan de geallieerde zijde en roept in zijn manifest van 18 juni de fransen op de strijd overzee voort te zetten.
In Brazaville verklaart hij in 1944 dat het noodzakelijk is dat de kolonies zich naar
zelfstandigheid toe ontwikkelen.
Bij de bevrijding wordt hij president, hervormt de grondwet waarbij hij vrouwen kiesrecht geeft.
Hij sticht de politieke partij RPF en eist winstdeling voor werknemers.
Wanneer hij de verkiezingen verliest trekt hij zich teleurgesteld terug om zijn biografie
te schrijven.
Dankzij de Algerijnse opstand en de (binnenlandse) politieke instabiliteit wordt weer beroep op hem gedaan (als president).
Hij sluit vrede met Algerije, weet de economie te hervormen en Frankrijk weer economisch op
het wereldtoneel te plaatsen.
Na de mei-opstand die zich tegen hem keerde, ondanks zij verdiensten, trok hij zich definitief
in Colombey-les-deux-Eglises terug waar hij op 09-11-1970 overlijdt.
Bronvermelding: Mémoires, Discours et Messages, Mémoires d'Espoir.
|
|
